امام حسن(ع)؛سیب خوشبو

هفته نامه ای که دیگر در www.sibekhoshboo.ir به روز می شود

زينب غريبه...
نویسنده : حسن میثمی - ساعت ۱٠:٢٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٢/۱٢/۱٤
 

بسم الرب الحسين

سلام؛

هداياي ويژه‌ي اين هفته از سايت مهدي موعود:(كاغذ ديواري هاي بسيار زيبا)

كه عالم همه ديوانه‌ي اوست
275 كيلومتر
لعن
يا حسين(عليه السلام)
خون
هر زمان و هر مكان


بخش سوم:

چرا امام حسين(عليه السلام)دعوت را پذيرفت؟

يكي از شبهاتي كه در كتاب هاي مختلفي و يا توسط معاندين و دشمنان اسلام ذكر شده است اين است كه چرا امام حسين(عليه السلام) با اينكه مي دانست شهيد مي شود باز دعوت را پذيرفت و انتقاداتي مشاهده مي شود كه پيرامون بحث تمسك به آيه‌ي«و لا تُلْقُوا بأيديكُم إلي التَّهْلُكَةِ»(و به دست خود،خود را به هلاكت نرسانيد)(آيه‌ي 195-سوره‌ي بقره)--است.به قول شهيد دستغيب جواب اين قبيل شبهات به خودي خود واضح خواهد شد.

ابتدا اين نكته‌‌ي مهم را عارض شوم كه هر كس خيال مي كند كه امام حسين(عليه السلام)در حركت به كربلا نمي دانست كشته مي شود سخت در اشتباه است چون علاوه بر اخباري كه جد و پدر بزرگوارش درباره‌ي شهادت ايشان به ايشان داده بودند خودِ حضرت نيز از كشته شدنش در چند مورد سخن به ميان آورده است.

در اين جا باز مي گرديم به نوشته هاي شيرين و سليس آيت الله دستغيب!ايشان دوباره آيه‌ي 195 بقره را به صورت كامل ذكر مي كنند و پس از آن مي نويسند:(وَ أنفِقوا في سَبيل اللهِ وَ لا تُلْقوا بايديكم الي التهلكة وَ أحْسِنوا إنَّ اللهَ يُحِبُّ المُحسِنين.--از مال خود در راه خدا انفاق كنيد ليكن نه به حد اسراف و خود را به مهلكه و خطر در نيفكنيد و نيكويي كنيد كه خدا نيكوكاران را دوست دارد.)
«يعني اگر انفاق نكرديد در راه خدا از مالتان مضايقه كرديد و در مواردي كه بايد از جان خود دست بشوييد از بذل جان دريغ كرديد همين عمل اسباب درد سر و به مهلكه افتادن شماست در قيامت.اين مال آتش مي شود و بدن شما را به آن داغ مي كنند(سوره‌ي توبه،آيه‌ي35).
اگر از جهاد فرار كرديد كفار بر شما مسلط مي شوند،عزت بذل جان و شهادت در راه خدا را بپذيريد تا ذلت اسيري كفار را تحمل نكنيد.
پس معني آيه اين طور نيست كه در افواه مشهور شده و ذهن به آن متوجه مي شود.مهلكه‌ي دنيوي و اخروي ترك جهاد است.
پس اباعبدالله الحسين(عليه السلام)هميشه در حال انفاق بود و خود را به مهلكه نينداخت چه مهلكه اي بدتر از اسيري يزيد،چه مهلكه اي بدتر از همراهي با يزيد؟»

نكته‌ي قابل توجه ديگر آن است كه بر فرض امام حسين(عليه السلام)با يزيد بيعت مي كرد.آيا جانش در امان بود؟و يا آبرويش محفوظ مي‌ماند؟ معاويه(لعنت الله عليه)با اينكه پس از صلح خيلي ظاهر سازي كرد در مجالس امام حسن(عليه السلام)خطيب مي فرستاد سب علي (عليه السلام)را بكند.امام حسن(عليه السلام)هم چاره اي نداشت.موقعيت اينطور اقتضاء مي كرد.(اين خود بحث جدا دارد كه ان شاء الله در ايام صفر و پس از شهادت امام حسن(عليه اسلام)به آن بيشتر خواهيم پرداخت.)اما براي امام حسين(عليه السلام)شرايط طوري بود كه اگر با يزيد بيعت مي كرد بايد با او همپياله مي شد.آن وقت مگر يزيد دست بر مي داشت؟مگر امام حسن(عليه السلام)را راحت گذاشتند؟
«ديگر از يزيد پليد چه انتظاري مي توان داشت بر فرض كه امام حسين(عليه السلام)بيعت مي كرد آيا اگر يزيد امان مي داد به گفته اش اطمينان بود؟»

در اين جا نبايد فراموش كرد كه طبق حديث پيامبر اكرم(صلي الله عليه و آله)(هر گاه سلطان جائري كه هتك حكم خدا و سنت پيغمبر مي كند و حرمت عبادت را مي شكند هر كس با او اظهار مخالفت نكند(به قول يا به عمل)حق است كه او را با آن ظالم محشور فرمايد.)اگر امام حسين (عليه السلام)با يزيد بيعت مي كرد،آن هم يزيد زنا كار و ربا خوار و شراب خوار؛فعل حرامي را انجام مي داد و بي شك بقاي اسلام به خطر مي افتاد.پس لازم بود كه اين بار با عمل به مخالفت كفر برود.بنابراين تقيه براي امام حسين(عليه السلام)-در اين جا-حرام بود.

و هم چنين اگر امام حسين(عليه السلام)به دعوت مردم كوفه،به كوفه سفر نمي كرد حجت بر مردم كوفه تمام نمي شد و آن ها بهانه اي براي مخالفت با اهل بيت(عليهم السلام)داشتند.

و الا لعنت الله علي القوم الظالمين

پايان بخش سوم


با تشكر از همراهي دوستان در ويژه نامه‌ي محرم وبلاگ سيب خوشبو و پيام هاي مختلفي كه دوستان گذاشتند،از عزيزاني كه در اين هفته قول لينك بهشان دادم عذر خواهي مي كنم كه نتوانستم در بين هفته به وعده ام وفا كنم.چون اين چند روزه خيلي درگير بودم.براي پايين آمدن حجم وبلاگ همه‌ي لوگو ها را به لينك مبدل كرديم و پس از اتمام ايام عزاداري وبلاگ به حالت عادي خود باز خواهد گشت.

يكي از دوستان با نام msf_linkinpark پيامي براي اينجانب گذاشتند كه در آن خاطر نشان كردند كه در اين چند روزه يكي از مداحان(ظاهراً حاج محمود كريمي)درباره‌ي امام حسين(عليه السلام)و حضرت زينب(سلام الله عليها)مطلبي گفته كه در شأن اهل بيت(عليهم السلام)نبوده است كه من پس از كمي تحقيق صحت اين ماجرا را در حد همان تحقيقات محدود تأييد مي كنم.حالا اگر دوستان خبري از اين ماجرا دارند حتما ما را در جريان بگذارند.ظاهراً ايشان در مجلسشان روضه‌ي امام حسين(عليه السلام)مي خواندند و گفتند:«امام حسين(عليه السلام) سرش را به روي پاهاي حضرت زينب(سلام الله عليها)گذاشته اند و نعوذ بالله حضرت زينب(سلام الله عليها)با موهاي امام حسين(عليه السلام) نعوذ بالله بازي مي كرده است........»من كه واقعا شرمم مي آمد كه اين را در وبلاگ بنويسم ولي متأسفانه با اين همه تلاش هاي مختلف در زمينه هاي گوناگون باز شاهد تحريفات و اهانت هايي به اهل بيت(عليهم السلام)هستيم.باز تأكيد مي كنم كه 100% از صحت اين ماجرا خبر ندارم و فقط شنيده ام.

اما درباره‌ي بخش دوم پيام همين دوستمان كه گفته اند:«چرا محمود كريمي گفته است كه امسال عيد نداريم در حالي كه حضرت محمد (صلي الله عليه و آله)فرمودند:در روزي كه گناه نكنيم آن روز عيد است.»بايد بگويم كه اين را قبول ندارم.اجازه بدهيد يك مثال بزنم:
بر فرض مثال اگر خداي ناكرده يكي از اعضاي خانواده‌ي شما در اين روز ها به رحمت خدا برود آن هم با اين مظلوميت آيا شما در عيد شاد هستيد؟و كلا به قول خودتان آيا عيد داريد؟بي شك نه!پس قبل از اينكه موضوعي را مطرح كنيد درباره‌ي آن فكر كنيد.درست است كه پيامبر اكرم(ص)چنين حديثي را فرموده اند اما اصلاً به اين موضوع مربوط نمي شود.آن عيد،منظور عيدي نيست كه حتما در آن روز بايد شادي و پايكوبي كنيم... .ان شاء الله كه متوجه شده باشيد.


 
comment نظرات ()