امام حسن(ع)؛سیب خوشبو

هفته نامه ای که دیگر در www.sibekhoshboo.ir به روز می شود

پاسخ نيکی
نویسنده : حسن میثمی - ساعت ٥:٠٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٢/٧/٢٤
 

انس بن مالك گويد:

«يكي از كنيزان امام حسن(ع)شاخه‌ي گلي را به آن حضرت اهدا كرد.امام(ع)آن گل را گرفت و به او فرمود:«تو را در راه خدا آزاد كردم.»

من به حضرت گفتم:«اي پسر رسول خدا!آيا به راستي به خاطر اهداي يك شاخه گل ناچيز،او را آزاد كرديد؟»امام(ع)فرمود:

«كَمالُ الْجُودِ بَذْلُ الْمَوْجودِ»

“نهايت بخشش آن است كه تمام هستي خود را ببخشي”

و آن كنيز از مال دنيا جز آن شاخه‌ي گل را نداشت.خداوند در قرآنش فرموده:

«وَ إذا حُيِّيتُمْ بِتَحِيَّهٍ فَحَيّوا بِأحْسَنِ مِنْها اَوْ رُدُّها.»(سوره نسا؛آيه 86)

“هر گاه كسي به شما تحييت گويد او را همان گونه و بلكه بهتر پاسخ دهيد.”

پاسخ بهترِ بخشش او،همان آزاد كردنش بود.»

مناقب آل ابيطالب،ابن شهر آشوب،ج4،ص18


 
comment نظرات ()